เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 137 อุบายเจ็บตัวงั้นเหรอ? นี่มันเจี่ยงก้านขโมยจดหมายชัด ๆ
การมีสายลับแฝงตัวเข้ามาในบริษัทสักสองสามคน ถือเป็นเรื่องใหญ่ไหม?
แน่นอนว่าไม่เลยสักนิด
ความลับที่ใหญ่ที่สุดของอันหรานคือตลาดอันกว้างใหญ่ไพศาลในปรโลก เรื่องพรรค์นี้อย่าว่าแต่สายลับทางธุรกิจแค่คนสองคนเลย ต่อให้เขายืดอกยอมรับอย่างเปิดเผยว่าแหล่งเงินทุนทั้งหมดของตัวเองมาจากปรโลก ก็ไม่มีใครเชื่ออยู่ดี
ดังนั้น สู้ปล่อยให้คนของเจิ้งอี้เข้ามา แล้วรอดูดีกว่าว่าหมอนั่นจะปั่นเรื่องวุ่นวายอะไรขึ้นมา
ต่อให้ถึงเวลานั้นมีคนถูกดึงตัวไปจริง ๆ ก็ถือเสียว่าเป็นการช่วยคัดกรองพนักงานน้ำดีให้บริษัทไปในตัว
เห็นอันหรานมีท่าทีไม่ยี่หระอยู่ตลอด หลินเวยก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เพราะเอาเข้าจริงในบริษัทก็ไม่มีความลับอะไรอยู่แล้วจริง ๆ
ส่วนประโยคสุดท้ายที่บอกว่าไอเดียบรรเจิดของคนโง่นั้น คงเป็นการที่อันหรานพูดเหน็บแนมเจิ้งอี้กระมัง
เมื่อมาถึงบริษัท หลินเวยก็โทรกลับหาสวีเจี๋ย