เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 133 ข้าดูเหมือนคน หรือเหมือนเซียนกันแน่?
ขณะที่หลินเวยกำลังทึ่งกับโฉมใหม่ของเมืองโบราณ สตรีมเมอร์ที่เดินทางมาด้วยกันหลายคนก็ทยอยจับกลุ่มเดินเข้าไปข้างในแล้ว
“ไหนบอกว่าพอมาถึงหน้าประตูแล้วจะมีพนักงานมาต้อนรับไง?”
“สงสัยต้องเดินเข้าไปข้างในอีกหน่อยละมั้ง”
“ต้องปิดไลฟ์ตอนนี้เลยไหมนะ? ฉันได้ยินสตรีมเมอร์คนอื่นบอกว่าเหมือนจะต้องเซ็นข้อตกลงรักษาความลับด้วย”
“ถ้าไม่มีใครมาแจ้ง ก็น่าจะยังไลฟ์ได้แหละมั้ง?”
สตรีมเมอร์กลุ่มนั้นเดินคุยกันเข้าไปเรื่อยๆ แต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววว่าจะมีใครออกมาต้อนรับ
หลินเวยเลยถือโอกาสเดินตามหลังพวกเขาเข้าไปในเมืองด้วยเลย
วินาทีที่เธอก้าวพ้นซุ้มประตูเมือง เรื่องน่าอัศจรรย์ก็บังเกิดขึ้น
ทั้งที่นอกเมืองเป็นฤดูร้อนแดดเปรี้ยงแท้ๆ แต่พอเข้ามาข้างใน กลับรู้สึกเย็นสบายไปทั้งตัว และต้นตอของความเย็นนี้ดูเหมือนจะมาจากสายหมอกบางๆ ที่ลอยอ้อยอิ่งอยู่ในเมืองนั่นเอง