เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 108 จู่ ๆ ธนาคารก็กลับคำ
หลังจากวุ่นวายอยู่ในยมโลกมาตลอดทั้งคืน เผลอแป๊บเดียวท้องฟ้าเบื้องบนก็เริ่มหม่นมัว โลกมนุษย์ทางโน้นใกล้จะสว่างแล้ว
อันหรานหามุมสงบ ๆ นั่งขัดสมาธิลง รอให้จิตสำนึกกลับคืนสู่ร่างตามธรรมชาติ
ยามแสงแรกแห่งรุ่งอรุณสาดส่องลงมาเหนือเมืองเก่าเหอโข่ว อันหรานก็ลืมตาตื่นขึ้นในห้องพักโรงแรมเช่นกัน
แม้การเผาเครื่องกระดาษเซ่นไหว้ที่หมู่บ้านหนานซานจะดำเนินอยู่ทุกวัน แต่อันหรานก็ไม่จำเป็นต้องคอยเฝ้าอยู่ที่หมู่บ้านตลอดเวลาแล้ว
เพราะในขั้นตอนการเผาส่งก่อนหน้านี้เขาเคยทดสอบมาแล้ว พบว่าการใช้เครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์เฝ้าติดตามจากระยะไกล ก็สามารถส่งสิ่งของไปถึงได้เหมือนกัน
หลังตื่นนอน อันหรานไม่ได้ไปรบกวนซุนหยางกับหลี่เหว่ยเฟิงที่ยังหลับอยู่ แต่ลงไปข้างล่างตามลำพัง เริ่มต้นการวิ่งออกกำลังกายยามเช้าที่กลายเป็นกิจวัตรไปแล้ว