เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 100 ฝูงหมาแก่รุมทึ้ง ยัดข้อหาใส่กันไม่ยั้ง
เช้าวันรุ่งขึ้น อันหรานเดินทางมายังอาคารสำนักงานหมายเลข 3 ของศาลาว่าการเมืองเหมยซานเพียงลำพัง
เพิ่งก้าวลงจากรถ เขาก็เห็นซุนหมิง เลขานุการของผู้ว่าการมณฑลหูทันที
เลขาซุนรีบเดินยิ้มแย้มเข้ามาต้อนรับ “ประธานอัน มาแล้วเหรอครับ ผู้ว่าการมณฑลหูมาถึงแล้ว ตอนนี้อยู่ในห้องรับรองชั้นบน ท่านกำชับให้ผมมารอรับคุณที่นี่โดยเฉพาะเลยครับ”
เมื่อคืนอันหรานโทรศัพท์หาหูเสียง ขอร้องให้เขามาร่วมการประชุมในวันนี้ให้ได้
แม้เขาจะมั่นใจเต็มเปี่ยมว่าจะคว้าทั้งโครงการมาได้ แต่การมี “คนกันเอง” คอยนั่งคุมเชิงอยู่ในห้องประชุม ย่อมดีกว่าปล่อยให้เขารับมือกับฝูงหมาแก่พวกนั้นเพียงลำพัง
ที่สำคัญที่สุดคือ อันหรานเชื่อมั่นในจุดยืนและวิสัยทัศน์ของหูเสียง
หลังจากทักทายกับเลขาซุนสั้นๆ สองสามประโยค ทั้งสองก็พากันเดินขึ้นตึก
อาคารสำนักงานเทศบาลเมืองเหมยซานเองก็โอ่อ่าอลังการไม่แพ้กัน