เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 ไป ออกรถให้ผู้อำนวยการฝ่ายบัญชีของพวกเรากัน
หลิวโหย่วพูดไว้ไม่ผิดจริงๆ รถเพิ่งขับพ้นถนนชนบทออกมา โทรศัพท์ของจางจวิ้นก็ดังขึ้นทันที
“คุณอัน นักบัญชีที่ผมช่วยมองหาไว้ให้มาถึงแล้ว ถ้าคุณว่าง ลองแวะมาเจอกันที่ฝั่งผมหน่อยไหมครับ?”
“ได้เลยครับ เดี๋ยวผมเข้าไปเดี๋ยวนี้แหละ” อันหรานยิ้มรับคำ
สองชั่วโมงต่อมา รถก็จอดลงที่ลานหน้าที่ว่าการอำเภอ
ทันทีที่ก้าวเข้าห้องทำงานของจางจวิ้น อันหรานก็สะดุดตากับชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่บนโซฟาด้านข้าง เขาสวมแว่นตากรอบโลหะ อยู่ในชุดสูทดูภูมิฐาน ท่าทางเป็นมืออาชีพไม่น้อย
พอเห็นอันหรานเดินเข้ามา จางจวิ้นก็รีบลุกขึ้นเดินมาต้อนรับอย่างกระตือรือร้น
“คุณอัน คุณนี่บอกว่าจะมาก็มาถึงไวจริงๆ มาครับ เดี๋ยวผมแนะนำให้รู้จัก ท่านนี้คือหัวหน้าฝ่ายการเงินที่ผมช่วยหาไว้ให้ หวังชินเตี้ยน”