เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 พวกคุณก็เรียนรู้ตามเขาไปเถอะ
มองดูบัตรธนาคารที่ถูกหยิบออกไป หัวใจของโจวเจี้ยนหมิงแทบจะหลั่งเป็นสายเลือด
300,000 หยวนเชียวนะ!
เขาเป็นแค่นายกเทศมนตรีตำบลตัวเล็กๆ ไม่ได้มีช่องทางหาเงินอะไรนัก การควักเงิน 300,000 หยวนก้อนนี้ออกมาจึงเจ็บเนื้อเจ็บตัวเอาเรื่อง
เดิมทีนึกว่าแค่โค้งคำนับขอโทษเรื่องก็คงจบ ถ้าไม่ไหวจริงๆ ค่อยควักเงิน 300,000 หยวนออกมา ถือว่าเสียทรัพย์สะเดาะเคราะห์ไป
สุดท้ายตอนนี้ทรัพย์น่ะเสียไปแล้ว แต่เคราะห์กรรมดูท่าจะยังไม่พ้นตัวไปง่ายๆ
ทางนี้เขากำลังกลอกตาไปมา ครุ่นคิดว่าเดี๋ยวจะพูดประจบเอาใจนายอำเภอฟ่านยังไงดี หรือไม่ก็ไว้ค่อยหาของติดไม้ติดมือไปแสดงน้ำใจทีหลัง
ทว่าข้างหูกลับมีเสียงของอันหรานดังขึ้นอีกครั้ง ไม่ต่างอะไรกับยันต์เร่งชีวิตจากยมโลกเลยสักนิด
“จริงสิ เมื่อกี้ตอนที่ทั้งสองท่านโค้งคำนับขอโทษ ดูเหมือนจังหวะจะเร็วไปหน่อย ช่างภาพกับตากล้องคงยังถ่ายเก็บไว้ไม่ทันใช่ไหมครับ?”
ช่างภาพและตากล้องหลายคนที่แบกกล้องเลนส์สั้นเลนส์ยาวชะงักไปครู่หนึ่ง พลางคิดในใจว่า ถ่ายทันสิ แถมชัดแจ๋วเลยด้วย