เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 34 หรือว่า... คุณจะเสพติดการกินอึเข้าให้แล้ว?
ฟ่านปินเป็นคนแรกที่ตั้งสติจากความตกตะลึงได้ เขาสูดหายใจเข้าลึกก่อนเอ่ยถาม “ประธานอัน ที่คุณอยากก่อตั้งมูลนิธินี้ขึ้นมา คงเป็นเพราะคนที่สละชีวิตลงน้ำไปช่วยคนอื่นใช่ไหมครับ? เรื่องราวเป็นมายังไง ช่วยเล่าให้ฟังละเอียดหน่อยได้ไหม?”
อันหรานพยักหน้า แล้วเล่าความเป็นมาเรื่องของซุนโหย่วไฉให้ฟังคร่าวๆ รอบหนึ่ง
แน่นอนว่ารวมถึงเรื่องที่เขากับหลี่เหว่ยเฟิงลงไปสำรวจพื้นที่จริงจนพบรถจักรยานยนต์ที่จมน้ำ ตลอดจนท่าทีคลุมเครือและคำพูดบ่ายเบี่ยงของเย่จิ่งหยางในเวลาต่อมาด้วย
หลี่เหว่ยเฟิงยกตะเกียบขึ้นช่วยยืนยันได้ถูกจังหวะพอดี “นายอำเภอฟ่าน รองนายอำเภอจาง ผมเป็นพยานได้ครับ! พอประธานอันพูดถึงมอเตอร์ไซค์ปุ๊บ ตำรวจสายตรวจแซ่เย่คนนั้นก็ของขึ้นทันที ตะเบ็งเสียงซะดังลั่น ดูปราดเดียวก็รู้ว่ามีชนักติดหลัง! ถ้าใช้สำนวนก็คือ ทำท่าขึงขังกลบเกลื่อน ยิ่งปิดยิ่งเปิดโปงตัวเองชัดๆ! ผมยืนดูอยู่ข้างๆ เห็นเต็มสองตา พวกเราไม่ได้โง่เสียหน่อย โกหกหรือไม่โกหกมองแวบเดียวก็รู้แล้วครับ!”