เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 ศัตรูคู่แค้นพบหน้ายิ่งแค้นใจ
เมื่อออกจากนครเฟิงตู โหวจ่านก็ขี่ลมมรณะพาอันหรานเหาะออกมา ดวงตาวอกคู่นั้นกลับเอาแต่จ้องถุงเงินทั้งสี่ใบตาละห้อย
อันหรานยิ้มเล็กน้อย แล้วส่งถุงเงินให้ตรง ๆ
โหวจ่านไม่กล้ารับ รีบหัวเราะแหะ ๆ พลางโบกมือปฏิเสธ “มิบังอาจ มิบังอาจ ข้าขอรับคืนแค่ส่วนของตัวเองก็พอแล้ว”
“พวกเราคนกันเองทั้งนั้น ในเมื่อเงินอ่อยเหยื่อก็เป็นเงินของท่าน ปลาที่ตกได้ย่อมต้องเป็นของท่านทั้งหมด รับไว้เถอะ” พูดจบ อันหรานก็ยัดถุงเงินทั้งสี่ใบใส่อ้อมอกโหวจ่านทันที
โหวจ่านฉีกยิ้มหัวเราะแหะ ๆ แม้จะไม่รู้ว่าการอ่อยเหยื่อหมายความว่าอะไร แต่การได้ติดตามท่านผู้นำวิญญาณข้ามภพ ดูท่าจะไม่เลวเลยจริง ๆ
เหาะไปยังไม่ทันถึงครึ่งทาง อันหรานก็พลันรู้สึกว่าสติพร่าเลือน ร่างกายเบาหวิวขึ้นฉับพลัน พอลืมตาอีกที เขาก็กลับมาอยู่ในธนาคารฟ้าดินของศาลเทพเฉิงหวงแล้ว