กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 478 กองพลนักรบโลหิตคลั่ง
บนแท่นสูง ฟิลด์นั่งตัวตรงสงบนิ่ง สายตามองลงมายังใบหน้าของทุกคนในโถงพระราชวังอย่างเรียบเฉย
“ข้าเชื่อว่าพวกท่านต่างพอได้ยินมาบ้างว่ากรมการค้ารับซื้อหญ้ารวมโลหิตเป็นจำนวนมาก!”
เสียงที่เรียบแบนเล็กน้อยก้องกังวานไปทั่วโถงพระราชวังอันวิจิตรตระการด้วยทองคำ
ขณะที่เสียงยังก้องอยู่ในหู ทุกคนต่างพยักหน้ากันถ้วนหน้า
มีเพียงเจ้ากรมโทลคีน ผู้ซึ่งเอาแต่หมกตัวอยู่ในกรมหลอมศัสตราทั้งวันเท่านั้นที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ดวงตาทั้งสองข้างเผยความงุนงงและความโง่เขลาอันใสสะอาด
มองดูเงาร่างที่พยักหน้ากันรอบด้าน รูม่านตาของเจ้ากรมโทลคีนขยายกว้าง ปากเผยอเล็กน้อย
นี่มัน…
เล่นเอาตั้งนาน ทั้งโถงมีเพียงเขาคนเดียวที่ไม่รู้อะไรเลย!
ถูกโดดเดี่ยว! โดดเดี่ยวอย่างแน่นอน!