กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 477 สายเลือดที่ถ่ายทอดได้อย่างคงที่
สายลมแห่งฤดูใบไม้ร่วงพัดพาเข้าสู่อาณาจักรอะพอคาลิปส์
ลานพระราชวังอะพอคาลิปส์
ใบไม้ที่เหลืองกร้านร่วงหล่นลงมาบ้างประปราย หล่นลงบนผิวน้ำอันสงบนิ่ง
ปลาผลึกหลากสีในน้ำโผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมา กระตุ้นใบไม้ที่ลอยอยู่บนผิวน้ำ
ท่ามกลางทิวทัศน์สีทองอร่าม ฟิลด์ในชุดคลุมยาวสีดำนั่งอยู่คนเดียวบนเก้าอี้ที่แกะสลักจากศิลา ดูขัดกับสภาพแวดล้อมรอบข้างอย่างสิ้นเชิง
สองมือวางพักบนที่เท้าแขนอย่างเป็นธรรมชาติ สองตามองไปรอบ ๆ อย่างไร้จุดหมาย
ฟิลด์ผ่อนคลายทั้งร่างกาย สัมผัสช่วงเวลาอันหาได้ยากยิ่งนี้ ข่าวที่สถาบันอัศวินส่งมาเมื่อไม่นานนี้ยิ่งทำให้เขารู้สึกสบายใจ