กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 436 เมืองบุปผา
นอยมันน์มองไปเบื้องหน้า แววตาเจือความกังวล
“ฝ่าบาท พวกเราบุ่มบ่ามไปหน่อยหรือไม่? หากเบื้องหน้าไม่ใช่ดินแดนของอาณาจักรอะพอคาลิปส์ขึ้นมา……”
โทลคีนเหลือบมองนอยมันน์แล้วกล่าวอย่างไม่ใส่ใจว่า “เจ้าคิดว่าในทวีปตะวันตกยังมีใครขัดขวางพวกเราได้อีกหรือ?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น นอยมันน์ก็เงียบไป!
ในห้วงความคิดปรากฏภาพพลังอันแข็งแกร่งของฟิลด์ที่สะเทือนฟ้าดินจนแม้แต่เทพผียังต้องหลั่งน้ำตา
โทลคีนกล่าวต่อว่า “จอมเวทนอยมันน์ เจ้าวางใจให้เต็มที่เถิด!”
ทันใดนั้น ทัศนียภาพเบื้องหน้าก็เปิดกว้าง ทุ่งข้าวสาลีที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลืองผืนแล้วผืนเล่าปรากฏต่อสายตาทุกคน