กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 435 กลับสู่ทวีปตะวันตก
ภายในมหาหุบเหวอันกว้างใหญ่ เศษหินถูกกวาดไปกองไว้ทั้งสองข้าง ตรงกลางเว้นเป็นถนนกว้างสายหนึ่ง
พืชเวทมนตร์พลิ้วไหวอยู่ทั้งสองข้าง นั่นคือผลเบอร์รีเรืองแสงที่ส่องสว่างในยามค่ำคืน
แต่ดูเหมือนเพิ่งปลูกได้ไม่นาน จึงมีต้นผลเบอร์รีเรืองแสงเพียงไม่กี่ต้นที่ออกผลส่องสว่าง ทำให้มหาหุบเหวอันมืดมิดไม่ถึงกับมองไม่เห็นแม้แต่นิ้วมือที่ยื่นออกไป
กิมลีพึมพำกับตนเองว่า “ตอนพวกเรามา ดูเหมือนไม่ได้เป็นเช่นนี้!”
เสียงทุ้มหนักและกังวานของโทลคีนดังขึ้น “ไม่ได้เป็นเช่นนี้แน่นอน!”
“ผู้ใดเป็นคนทำกัน? ในเทือกเขาสัตว์อสูรเมการอสไม่น่าจะมีมนุษย์คนอื่นปรากฏตัวได้?”