กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 152 ถามไปอย่างนั้นแหละ เห็นทีท่าว่าเธอกำลังน้อยใจ
เมื่อย่างเข้าสู่ยามค่ำคืน ภายในกระโจมมีเพียงแสงสว่างสลัวที่มาจากลูกบอลเรืองแสงลูกหนึ่ง
อวี่เจียวเจียวยังคงมีนิสัยไร้เดียงสาเหมือนเด็ก ในเวลานี้เมื่อเห็นลูกบอลเรืองแสงลูกนั้นก็อดไม่ได้ที่จะยื่นมือเล็ก ๆ ออกไป
“ยังเหนื่อยไม่พอสินะ พรุ่งนี้เรายังต้องเดินทางกันต่ออีกนะ” ซูหลีแม้ปากจะบ่น แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางไม่ให้เธอเล่นลูกบอลเรืองแสงลูกนั้น
“พี่สาว”
“หือ?”
“ข้างนอกมีดวงดาวไหมคะ?” อวี่เจียวเจียวถามด้วยความสงสัย
ซูหลีแกล้งตอบว่า “น่าจะไม่มีนะ?”
“แต่ก่อนหน้านี้พ่อเล่านิทานให้ฉันฟัง บอกว่าในทะเลทรายมีดวงดาวเยอะแยะมากมาย เต็มไปหมดเลย ท้องฟ้าทั้งผืนเต็มไปด้วยดวงดาวค่ะ” อวี่เจียวเจียวอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น