ตอนที่ 151 เทียบกับผมแล้ว ลู่หลิ่นยิ่งไม่ต้องการยอมรับพวกคุณ

ตอนที่ 151 เทียบกับผมแล้ว ลู่หลิ่นยิ่งไม่ต้องการยอมรับพวกคุณ

ในช่วงเวลาโพล้เพล้ ดวงอาทิตย์อัสดงค่อย ๆ ลับขอบเนินทราย เมฆดาษดื่นทั่วท้องฟ้าถูกย้อมจนกลายเป็นสีชมพูระเรื่อ แสงสีทองละเอียดโปรยปรายพาดผ่านแนวสันทรายที่ทอดตัวยาวสลับซับซ้อน

ผืนฟ้าและแผ่นดินกว้างใหญ่จนไร้ขอบเขต ผืนทรายเหลืองนับหมื่นนับพันต่างถูกแช่อยู่ในไออุ่นที่หลงเหลือจากดวงอาทิตย์ตก

“เหนื่อยจังเลย……”

หลังจากเหยียบย่ำบนผืนทรายใต้ฝ่าเท้าและเดินติดต่อกันมาหลายชั่วโมง ซูหลีก็อดไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมาด้วยความเหนื่อยล้า

[ขจัดความเหนื่อยล้า]

การกระทำของระบบตัวน้อยรวดเร็วมาก จนทำให้ซูหลีฟื้นคืนเรี่ยวแรงกลับมาอีกครั้ง

[ซูหลี: ทำไมฉันถึงรู้สึกเกรงใจยังไงไม่รู้ล่ะเนี่ย? เด็กตัวแค่นั้นยังกัดฟันเดินอยู่เลย ส่วนฉันดันมาโกงซะงั้น]

[งั้นโฮสต์จะช่วยนางเอกโกงบ้างไหมครับ?]