เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 117 เขาจัดการผู้หมายปองของเขาไม่ได้ แล้วทำไมต้องให้คุณรับผิดชอบ?
“สร้อยข้อมือเส้นนี้เจ้านายของเราใช้เวลาหนึ่งเดือนสร้างมันขึ้นมาด้วยตัวเอง ส่วนอัญมณีรูปหยดน้ำเม็ดนี้เป็นอัญมณีสีดำหายากที่ส่งตรงมาจากรัฐมีนัสเชไรส์ ประเทศบราซิล หวังว่าคุณหนูซูจะพอใจกับค่าชดเชยชิ้นนี้นะครับ”
ทันทีที่สร้อยข้อมือเส้นนี้ปรากฏออกมา ไม่เพียงแค่ซูหลีที่จำได้ แม้แต่เมิ่งเยวี่ยจวินก็ยังจำได้ “นี่ไม่ใช่สร้อยเส้นที่คุณใส่ในเกมหรอกเหรอ?”
ถึงตอนนี้ ต่อให้เมิ่งเยวี่ยจวินจะโง่แค่ไหนก็เข้าใจแล้วว่า คนคนนั้นคือเจ้าของเบื้องหลังศูนย์ประสบการณ์แห่งนี้นี่เอง
มิน่าล่ะ พอมาถึงก็ส่งชาเกรดสูงมาให้ซูหลีดื่ม
“สร้อยข้อมือล้ำค่าขนาดนี้ ฉันพอใจแน่นอนค่ะ แต่ในเมื่อฉันกับเจ้านายของพวกคุณยังไม่เคยพบกันมาก่อน พอจะมีโอกาสได้พบหน้ากันสักครั้งไหมคะ?” ซูหลีเอ่ยขึ้นเบา ๆ
“ขออภัยค่ะคุณหนูซู เจ้านายของเราไม่เคยพบแขกเลยค่ะ” พนักงานสาวเอ่ยอย่างจนใจ