ตอนที่ 70 บอกว่าเจ็บ ก็ต้องเจ็บมากแน่ ๆ

ตอนที่ 70 บอกว่าเจ็บ ก็ต้องเจ็บมากแน่ ๆ

“ตอนนี้ก็ไม่ได้ใช่ฤดูหนาวสักหน่อย จะมารบกวนหัวหน้าหน่วยลู่ให้มาอุ่นเท้าให้ฉันได้อย่างไรกัน……” ซูหลีคิดจะดึงเท้ากลับ แต่โชคร้ายที่ไม่มีเรี่ยวแรงพอทำเช่นนั้น

ฝ่ามือใหญ่ของลู่หลิ่นกุมเท้าของนางไว้ “ถึงไม่ใช่ฤดูหนาว ก็ควรทำให้อุ่นเอาไว้บ้าง”

“คุณรีบปล่อยมือเถอะ……” ใบหน้าของซูหลีร้อนผ่าวจนแทบทนไม่ไหว

ลู่หลิ่นหัวเราะเบา ๆ พลางถาม “ไม่ชอบหรือ?”

ซูหลีแกล้งไอคอกแคกหนึ่งที ก่อนจะกล่าวอย่างจริงจัง “ฉันเป็นผู้หญิงที่มีความรักนวลสงวนตัวนะ”

“งั้นเปลี่ยนเป็นกล้ามอกแทนดีไหม?” ลู่หลิ่นกล่าวพลางดึงเท้าเล็ก ๆ ของซูหลีขึ้นไปเหยียบลงบนกล้ามอกที่นูนเด่นของตนโดยตรง

ซูหลีเม้มริมฝีปาก อดไม่ได้ที่จะชื่นชมในใจว่ารูปร่างของลู่หลิ่นนี่ฝึกมาดีจริง ๆ