ตอนที่ 69 เท้าเย็นขนาดนั้น ให้ใช้ซิกแพคผมอุ่นให้ดีกว่า

ตอนที่ 69 เท้าเย็นขนาดนั้น ให้ใช้ซิกแพคผมอุ่นให้ดีกว่า

“ฉันไม่ได้ร้องไห้” ซูหลีพูดขณะที่น้ำตาหยดหนึ่งไหลรินออกจากหางตาอย่างเงียบเชียบ

แท้จริงแล้วหลังจากความรู้สึกขมขื่นผ่อนคลายลง ขอบตาของเธอก็แดงก่ำและร้อนผ่าวไปทั่ว

หัวใจของลู่หลิ่นปวดร้าวไปทั้งดวง ปลายนิ้วที่แตะอยู่ตรงหางตาของเธอสั่นเทาเล็กน้อย เขาค่อย ๆ เช็ดน้ำตาหยดนั้นให้เธอเบา ๆ

แต่ถ้าไม่เช็ดก็คงยังดีกว่า พอเขาเช็ดน้ำตากลับยิ่งไหลรินออกมาอีกหยด

ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าว ลู่หลิ่นประคองใบหน้าของเธอเอาไว้ คำพูดนับพันหมื่นเหลือเพียงสามคำสุดท้าย “ขอโทษครับ...”

ซูหลีสูดจมูกเบา ๆ ดวงตาที่เปียกชื้นอดไม่ได้ที่จะมองเขา “ทำไม...ต้องขอโทษฉันด้วยล่ะ?”