ตอนที่ 323 บทพิเศษ 9

ลมอายัดค่ำคละกลิ่นพฤกษาและดินชื้นพัดเข้าห้อง ม่านไผ่ครึ่งม้วน ใต้ชายคาคือเงาตะเกียงผ้าโปร่งไหวเบา ๆ...

เซียงโต้วพาคนเก็บโต๊ะ แล้วยกน้ำบ๊วยต้มเปรี้ยวหม้อที่เพิ่งทำเสร็จมาให้ ตั้งใจรินออกมาสองถ้วย จึงถอยออกจากห้องไป

เฉินหยวนจื่อมองน้ำบ๊วยต้มเปรี้ยวแวบหนึ่ง แล้วหันไปมองหลี่มู่จิ้น

เขากำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะเขียนสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ราวรู้สึกถึงสายตาของนาง จึงเงยหน้าขึ้นตาม

“เป็นอะไรไปหรือ”

เฉินหยวนจื่อเม้มริมฝีปาก เดินไปนั่งลงบนเก้าอี้

“วันนี้ในตำหนักชีเสียจัดเตรียม...ก็เป็นน้ำบ๊วยต้มเปรี้ยว...”

นางไม่ได้พูดจนจบ แต่หลี่มู่จิ้นเข้าใจความหมายของนางแล้ว