ตอนที่ 319 บทพิเศษ 5

คราวนี้เฉินหยวนจื่ออยู่ที่บ้านนานถึง 4 เดือนเต็ม จวบจนอากาศกลับมาอบอุ่น บุปผาวสันต์ร่วงโรยเกือบหมด พระประสงค์สถาปนาเป็นอ๋องจึงถูกส่งออกมาจากตำหนัก

เพียงหนึ่งราตรี ทั่วทั้งแคว้นต้าเว่ยก็ไม่มีผู้ใดไม่รู้จักชื่อหนิงอ๋องหลี่หลิ่น

แม้วันที่เขากลับเมืองเยี่ยนตูจะเป็นยามเย็นแล้ว ราษฎรตามสองข้างถนนก็ยังพร้อมใจกันคุกเข่าจนเต็มพื้น

มีผู้ตะโกนว่า “องค์ชายทรงพระเจริญพันปี” เสียงนั้นดังจากประตูเมืองไปจนถึงหน้าประตูตำหนัก เล่ากันว่าเขาเพียงนั่งอยู่บนหลังม้า สีหน้าเป็นปกติ ผงกศีรษะเล็กน้อยรับไมตรีจากราษฎร