กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
สองปีต่อมา
วันนี้เป็นวันสุดท้ายในสำนักศึกษาตระกูลเหมย ยังไม่ถึงเที่ยง รถม้าของแต่ละตระกูลก็จอดอยู่ข้างนอกแล้ว
สาวใช้และบ่าวหนุ่มต่างขนของกันไปมา คุณหนูหลายคนนั่งเช็ดน้ำตาอยู่ที่มุมหนึ่ง ส่วนบรรดาคุณชายก็ประสานมือคารวะลากัน
เป็นเพื่อนร่วมสำนักศึกษากันมาหนึ่งครั้ง จากนี้ต้องแยกจากกัน ครั้งหน้าจะได้พบอีกหรือไม่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อใด
นอกจากพวกเขาสองสามคนที่มาจากเมืองเยี่ยนตู... ไป๋เมี่ยวเสวี่ยถึงกับเบ้ปาก ยืนอยู่ข้างเฉินหยวนจื่อกระซิบเบา ๆ ว่า “พี่สาว เจ้าว่าพวกเขาเศร้าใจกันขนาดนั้นจริงหรือ”