ตอนที่ 312 พระราชโองการก่อนสวรรคต

ผู้ที่เดินอยู่หน้าสุดคือหลี่ถาน สีหน้าหม่นหมอง เบ้าตาแดงเรื่อเล็กน้อย เขาเดินเข้าสู่โถงใหญ่พลางเงยหน้ามองสองคนที่ยืนอยู่ข้างพระราชอาสน์ ในที่สุดสายตาก็ตกอยู่บนใบหน้าของหลี่มู่จิ้น

สีหน้าของหลี่เซียวดูกระปรี้กระเปร่าพอสมควร เขากวาดตามองทุกคนรอบหนึ่งแล้วจึงก้าวข้ามธรณีประตูช้ากว่าหลี่ถานครึ่งก้าว

ส่วนหลี่เยี่ยน...ตั้งแต่ก้าวเข้าประตูมา สายตาก็จับอยู่ที่เฉินหยวนจื่อตลอด

นั่นคือความแค้นเคืองหลังถูกผู้อื่นเล่นตลก ความเป็นปฏิปักษ์ และคำสาปแช่ง

เฉินหยวนจื่อรู้จักเขาดีเกินไป คงเดาได้ว่าพอเห็นนางยืนอยู่ตรงนี้ เขาคงคลุ้มคลั่งไปแล้วกระมัง?