ตอนที่ 311 วางหมากกลางหิมะเหมันต์ 7

เฉินหยวนจื่อเพิ่งกล่าวจบ กลับเป็นจ้าวถังที่เอ่ยปากก่อน “พระชายาอ๋องหนิง ที่นี่คือท้องพระโรง เจ้าเป็นเพียงสตรีผู้หนึ่ง ไม่มีตำแหน่งราชการใด มีสิทธิ์อันใดมายืนอยู่ที่นี่?”

เฉินหยวนจื่อเบนสายตาไปมองจ้าวถัง “ราชครูหมายความว่า... คนมีความผิดยืนอยู่ได้ แต่ข้ากลับยืนอยู่ไม่ได้หรือ?”

ใบหน้าอ่อนเยาว์กับแววตาทรงอำนาจแม้ไม่แสดงโทสะ เป็นความขัดแย้งที่มาบรรจบกัน ทว่ากลับผสานเป็นหนึ่งได้อย่างประหลาด

ประหนึ่งภูเขาใหญ่ลูกหนึ่งกดทับเหนือศีรษะจ้าวถัง ทั้งยังกดทับไปทั่วทั้งโถงใหญ่