ตอนที่ 303 ช่วงวุ่นวาย 4

สายตาของเซิ่งฮ่องเต้ทอดผ่านละอองธุลีบางเบาที่ลอยอยู่ในอากาศกลางโถงใหญ่ ไปหยุดลงบนใบหน้าของเฉินหยวนจื่อ

ไม่ถือว่ารุนแรง แถมยังแฝงความอ่อนล้าไว้บ้าง

แต่เมื่อถูกฮ่องเต้จ้องมองเช่นนี้ ก็ยังทำให้รู้สึกกดดันทบทวี

“พระชายาอ๋องหนิง เจ้าคิดว่าพวกมันตั้งใจจะลงมือแล้วหรือ”

“กราบทูลเสด็จพ่อ เพคะ”

“แล้วเหตุใดจึงเลือกเวลาเช่นนี้เล่า”

เฉินหยวนจื่อเม้มริมฝีปาก ก่อนเอ่ยช้า ๆ ว่า “เพราะว่า..หนิงอ๋องกำลังจะกลับมา..”

“โอ้?” ร่างของเซิ่งฮ่องเต้เอนไปพิงพนักเก้าอี้ นิ้วมือเคาะเบา ๆ ที่ขอบที่เท้าแขน

เสียงตึงตึงสองครั้งทึบ ๆ ราวกับเคาะลงบนหัวใจผู้คน