ตอนที่ 302 ช่วงวุ่นวาย 3

ประตูตำหนักสีชาดแง้มอยู่ครึ่งหนึ่ง จุดที่เดิมควรมีผู้เฝ้าประจำ ตอนนี้กลับว่างเปล่า

เฉินหยวนจื่อเดินผ่านไปตลอดทาง สถานที่ที่สายตาไปถึงนั้น มองเห็นใบไม้ร่วงแห้งบนพื้นแล้ว รวมถึงเบญจมาศฤดูใบไม้ร่วงสองสามกระถางใต้ระเบียงที่ใกล้ร่วงโรย..

กาลเวลาก็เช่นนี้ อานุภาพก็เช่นนี้ ในวังหลังล้วนเป็นเช่นนี้มาแต่ไหนแต่ไร จึงนับว่าไม่ใช่ภาพอันแปลกประหลาดอันใด

นางกำนัลน้อยหลายคนที่มุงอยู่ตรงมุมกระซิบกระซาบกันไม่รู้ว่าพูดสิ่งใด ถึงกับไม่เห็นเฉินหยวนจื่อที่เดินเข้ามา เซียงโต้วไอเบา ๆ ครั้งหนึ่ง พวกนางจึงรีบเงียบเสียงแล้วคารวะ

“บ่าวทั้งหลายคารวะพระชายาอ๋องหนิง”