กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
หลังเสี่ยวเหลียนจากไป เฉินหยวนจื่อก็นั่งลงในโถงข้าง
เซียงโต้วยังคงโกรธเคืองยิ่งนัก นางพึมพำว่า “แม้แต่น้ำชาก็ไม่ยกมาให้ ไม่รู้จริง ๆ ว่าเอาธรรมเนียมมาจากที่ใด”
ชิงจือเบ้ปากตาม ก่อนก้าวเข้ามาเอ่ยเสียงเบาว่า “พระชายา จะให้บ่าวตามไปดูหรือไม่?”
“ไม่ต้องรีบร้อน รอดูก่อนว่าผู้ใดจะมาแล้วค่อยว่ากัน”
เฉินหยวนจื่อรู้ว่าท่านตาของนางต้องกำชับทุกคนไว้แล้วแน่นอน แต่สถานะของนางก็ปรากฏชัดอยู่ เมื่อก้าวเข้าประตูนี้มาแล้ว ย่อมต้องมีคนออกมาต้อนรับนาง