กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
กลอุบายในการช่วงชิงในวังหลังมีมากมายหลากหลาย แต่สิ่งที่แปรผันเพียงใดก็ไม่พ้นแก่นเดิม คือการแย่งชิงความโปรดปรานและการรักษาความโปรดปรานไว้ ฮุ่ยเฟยก็ถือเป็นคนเก่าที่อยู่ในวังมาครึ่งชีวิตแล้ว เมื่อได้นั่งอยู่ในตำแหน่งพระชายาและไม่มีบุตรธิดา ย่อมไม่จำเป็นต้องไปแย่งชิงหรือรักษาไว้ ขอเพียงไม่ทำความผิดใหญ่ใด ในรัชสมัยเซิ่งฮ่องเต้ เกียรติและศักดิ์ศรีที่ควรมีก็จะไม่ขาดแม้แต่อย่างเดียว
แต่นับตั้งแต่นางตัดสินใจวางแผนเพื่ออนาคตแล้ว ตั้งแต่คืนนี้นางก้าวเข้าเรือนของเฉินหยวนจื่อ นางก็ต้องเข้าสู่ “การช่วงชิงในวังหลัง” นี้อีกครั้ง
ฝนตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ เฉินหยวนจื่อจุ่มนิ้วลงในสุรา ค่อย ๆ เขียนอักษร “ยวี่” ลงบนโต๊ะ
ฮุ่ยเฟยชะงัก “กุ้ยเหรินยวี่หรือ”
เฉินหยวนจื่อพยักหน้า