กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
หลี่เยี่ยนจ้องมองนาง มิได้กล่าวต่อถึงเรื่องเหมยจู๋ชิง ไป๋เมี่ยวเสวี่ย หรือเด็กคนนั้น กลับเอ่ยถามเสียงลึกถึงข้อสงสัยที่ค้างคาใจมานานว่า “เหตุใดจึงเลือกหนิงอ๋อง?”
“องค์ชายสี่ทรงถามได้น่าสนใจนัก ย่อมเป็นเพราะข้าชอบเขา”
“ชอบหรือ?” หลี่เยี่ยนอดหัวเราะมิได้ รอยยิ้มบางเบาแตะแต้มปลายคิ้ว เผยความถากถางและดูแคลนที่เดิมสังเกตได้ยากให้ปรากฏในแววตา “ผู้ใดก็ใช้เหตุผลนี้ได้ แต่เจ้าไม่ควรใช้”
สตรีผู้มีทั้งเล่ห์กลและความคิดลึกล้ำเช่นนี้ ผู้ใดจะเชื่อว่าเพียงเพราะคำว่า “ชอบ” ก็กล้ากระทำถึงขั้นนี้?