กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เมื่อรถม้าค่อย ๆ หยุดสนิทลงหน้าประตูจวนหนิงอ๋อง ดวงอาทิตย์ก็เอียงไปทางทิศตะวันตกแล้ว
แสงยามเย็นอันอบอุ่นปกคลุมไปทั่ว กิ่งหลิวอ่อนที่โผล่พ้นกำแพงเรือนในลานโบกไหวแผ่วเบาในแสงอาทิตย์อัสดง เงาแตกกระจายละเอียดตกลงบนแผ่นหินเขียวหน้าประตู พอไป๋เมี่ยวเสวี่ยก้าวลงจากรถม้า ก็สัมผัสได้ถึงความสงบอันแปลกพิเศษอย่างหนึ่ง
นางเงยหน้ามองไปรอบ ๆ สองสามครั้ง เมื่อเอ่ยออกมาเสียงยังมีความแหบพร่าจากการร้องไห้อยู่เล็กน้อย “ที่ของพี่สาว... เลือกได้ดีจริง ๆ....”
เซียงโต้วยื่นมือประคองเฉินหยวนจื่อลงจากรถม้า ผู้ดูแลซุนแห่งเรือนชั้นนอกรีบก้าวเข้ามาต้อนรับ