กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“พี่สาว เจ้าอย่ามาเล่นลิ้นกับข้าเลย” ไป๋เมี่ยวเสวี่ยเก็บงำเรื่องใดไม่เก่ง เห็นเฉินหยวนจื่อยังพูดช้า ๆ เนิบ ๆ ราวกับครั้งยังอยู่ในสำนักศึกษา ก็ยิ่งโมโหขึ้นมา “วันนั้นที่เจ้าพูดกับพวกข้า เจ้าลืมไปหมดแล้วหรือ”
เฉินหยวนจื่อยิ้ม “น้องสาว ข้าพูดอะไรหรือ”
“เจ้า!” ไป๋เมี่ยวเสวี่ยกำมือแน่น เม้มริมฝีปากแล้วหันตัวหนี “ดีนัก...ที่เหมยจู๋ชิงหลอกข้าแต่ก่อนก็ช่างเถิด แต่ครั้งอยู่ในสำนักศึกษา เจ้ารู้อยู่แก่ใจว่าเจ้าสนิทกับข้าที่สุด มาบัดนี้กลับดูถูกข้าแล้ว ยังเข้าข้างพวกเขามารังแกข้า...มาหัวเราะเยาะข้าด้วยกัน!”
“น้องสาว เด็กในท้องนางนั้นก็สองเดือนกว่าแล้ว บรรดาพระนางมีผู้ใดพูดมากสักคำหรือ”