กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
รถม้าเคลื่อนออกจากปากตรอกอวิ๋น ม่านรถม้าสีเหลืองหม่นพลิ้วไหวแผ่วเบาในสายลมยามอาทิตย์อัสดงใกล้ลับ....ไป๋เมี่ยวเสวี่ยที่นั่งตรงข้ามหลี่เยี่ยนเงยตาขึ้นแอบมองสีหน้าของเขา เห็นเขาไม่เอ่ยปากมาตลอด จึงอดถามไม่ได้ว่า “องค์ชาย ท่านไม่....เชื่อเรื่องที่เฉินหยวนจื่อผู้นั้นกล่าวจริง ๆ หรือ?”
หลี่เยี่ยนเปิดเปลือกตาขึ้นมองนางเช่นกัน ถามเสียงเรียบ “เฉินหยวนจื่อพูดว่าอะไร?”
ไป๋เมี่ยวเสวี่ยชะงักเมื่อถูกถาม “นางไม่ได้บอกว่า....อยากให้ท่านไปขอความกรุณาจากใต้เท้าราชครูหรือ?”
“แล้วอีกเล่า?”
“อีกหรือ?” ไป๋เมี่ยวเสวี่ยครุ่นคิดทบทวนอย่างละเอียด คิ้วขมวดเล็กน้อย “แล้วก็.....นางว่า...ไม่อยากให้หนิงอ๋องออกศึก?”