ตอนที่ 226 ว่าราชการยามเช้า

เมื่อหลี่มู่จิ้นกลับถึงตำหนักบรรทม ฟ้าก็มืดสนิทแล้ว เขาตากหิมะนานเกินไป เสื้อผ้าบนร่างกายเปียกโชกไปหมดแล้ว หวังจ้งถืออาภรณ์แห้งเข้ามาต้อนรับ เห็นเขายังคงสีหน้าหม่นหมอง จึงเอ่ยเสียงเบาว่า “องค์ชาย เพียงครึ่งชั่วยามก่อน ท่านจ้าวเกอส่งคำเข้ามา ว่าคนถูกส่งไปถึงจวนไท่เว่ยแล้ว”

หลี่มู่จิ้นพยักหน้าเล็กน้อย “เจ้าถอยลงไปก่อนเถิด”

หวังจ้งอ้าปาก “องค์ชาย ยังคงควรเปลี่ยนอาภรณ์เปียกก่อน....” เขาไม่ได้พูดจบ แต่หลังจากชำเลืองมองสีหน้าของหลี่มู่จิ้นแล้วก็กลืนครึ่งหลังลงไปเงียบ ๆ “พ่ะย่ะค่ะ บ่าวขอถอย”

ประตูห้องค่อย ๆ ปิดลงด้านหลังหวังจ้ง เกิดเสียงเบาหนึ่งครั้งอย่างทึบ ๆ