ตอนที่ 172 ตอบใหม่อีกครั้ง

เมื่อสิ้นเสียง หลี่มู่จิ้นจึงถูกดึงกลับสู่ความเป็นจริงจากความเหม่อลอยและการหลุดควบคุมเพียงชั่วพริบตา

เขาคลายมือออก ทันใดนั้นก็ตระหนักว่าการกระทำเมื่อครู่ของตนไม่สมควรและหุนหันพลันแล่นเพียงใด

“ขออภัย...”หลี่มู่จิ้นจัดเสื้อผ้าของตนให้เรียบร้อย เบือนหน้าหนีไม่มองเฉินหยวนจื่ออีก แล้วลุกขึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็ว

เฉินหยวนจื่อรู้สึกราวกับรอบกายว่างเปล่า เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง เขาก็เดินไปถึงบริเวณโต๊ะแล้ว

ใบหน้าตึง ใบหูมีสีแดงเรื่อบาง ๆ แม้แต่น้ำเสียงก็เต็มไปด้วยความไม่เป็นธรรมชาติ “เจ้าว่ามาเถิด แผนต่อไปคืออะไร?”

เฉินหยวนจื่อไม่ตอบ เพราะนางเห็นว่าสภาพของเขาในตอนนี้ดูไม่ค่อยเหมาะจะพูดคุยเรื่องเหล่านั้น