ตอนที่ 166 ทั้งน้ำตาและความจริง

ม่านราตรีแห่งฤดูใบไม้ร่วงตกลงแต่เช้า ยังไม่ทันยามโหย่วสามเค่อ ท้องฟ้าก็มืดสนิทไปเสียแล้ว

ภายในจวนตระกูลเฉิน ทั้งสี่มุมจุดกระถางถ่านไว้แต่เช้า ทำให้ทั่วโถงอบอุ่นผ่อนคลาย ทว่าบรรยากาศบนโต๊ะอาหารวันนี้กลับเย็นชาตึงเครียดอยู่บ้าง

เฉินเหยาจือนั่งอยู่ที่ตำแหน่งเจ้าตระกูล มิได้เอ่ยวาจา สายตาทอดลงในชามซุปเบื้องหน้าตนเอง ราวกับว่าน้ำซุปสีขาวนวลนั้นมีศาสตร์บางอย่างที่ควรแก่การใคร่ครวญ

เขาถือช้อนซุปค่อย ๆ ซดน้ำซุป แต่ตั้งแต่ลงนั่ง เฉินเหยาจือก็ไม่เคยเงยตามองบุตรสาวที่นั่งอยู่ตรงข้ามแม้แต่ครั้งเดียว