กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
อวี้หลานกลับมาทั้งตัวเปียกโชกด้วยเหงื่อ เหนื่อยจนหอบหายใจ เฉียวอวี๋ไม่ยอมให้นางดื่มน้ำแม้แต่คำเดียว รีบถามว่า “เป็นอย่างไรบ้าง? เห็นตัวคนหรือไม่?”
อวี้หลานส่ายหน้า “ยังไม่อยู่... คุณชาย เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือไม่? ถนนนี้คนมากมายเหลือเกิน รถม้าไปไม่ได้เลย บ่าวลงจากรถวิ่งกลับมา”
“วันแรกของการสอบฤดูสารทคนย่อมมาก.... ไม่อยู่ เหตุใดยังไม่อยู่...” เฉียวอวี๋บ่นพึมพำพร้อมกับถามอีกว่า “เจ้าถามให้แน่ชัดแล้วหรือ? พูดให้ชัดแล้วหรือ?”