เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉินหยวนจื่อเงียบไปครู่หนึ่ง “คุณชายคิดว่า ตอนนี้สิ่งที่พวกเราช่วงชิงกันเป็นเพียงก้งเฟิ่งในวัง หรือเป็นเพียงโรงอาภรณ์สวรรค์แห่งเดียวเท่านั้นหรือ”
เฉียวอวี๋ไม่เข้าใจ “ไม่ใช่หรือ”
เฉินหยวนจื่อส่ายหน้า น้ำเสียงแม้เบาแต่ก็หนักแน่น “ตั้งแต่โบราณกาลการแย่งชิงแผ่นดิน ไม่พ้น 3 สิ่ง คือทหาร เงิน และคน บัดนี้หนิงอ๋องไปยังตะวันตกเฉียงใต้ สิ่งที่ทำก็คือทหาร ก้าวที่หนึ่งได้ก้าวออกไปแล้ว ไทเฮาก่อนสิ้นพระชนม์ฝากฝัง ด้าน ‘คน’ ได้มอบหมายไว้ในมือข้าแล้ว ความสัมพันธ์เหล่านี้ข้าจะค่อย ๆ จัดระเบียบ มิใช่ผลงานเพียงวันสองวัน เช่นนั้นสิ่งสุดท้ายก็เหลือเพียง ‘เงิน’”
เฉียวอวี๋เงยหน้า “ตระกูลเฉียวมีเงิน”
“ตระกูลเหมยก็มี”
เฉียวอวี๋ขมวดคิ้ว “แม้ไม่รู้ว่าบ้านเขามีเงินมากกว่าหรือบ้านข้า แต่ข้าคิดว่าคงไม่ต่างกันมากนัก”