ตอนที่ 141 พรุ่งนี้เช้าค่อยกลับ 5

ดวงตาของเฉินหยวนจื่ออยู่ใกล้ยิ่งนัก ใกล้จนหลี่มู่จิ้นแทบมองเห็นแววตาที่ลึกล้ำราวบ่อโบราณภายใต้ขนตางอนหนานั้น

แสงจันทราช่างตระหนี่นัก ส่องไม่ทั่วทั้งใบหน้าของนาง แต่กลับทิ้งประกายเงินไว้ที่มุมริมฝีปากของนาง

เปียกชุ่ม พร้อมลมหายใจที่ชื้นเล็กน้อย..

หลี่มู่จิ้นขมวดคิ้วทันที เบือนสายตาอย่างฝืนใจ ลองดึงมือของตน “เจ้าจะพูดก็พูดไป อยู่ใกล้ข้าเช่นนี้ทำไม”

แต่เฉินหยวนจื่อกุมไว้แน่น แม้เห็นความลังเลและความกระหายใต้การกลืนลูกกระเดือกชัดเจนแล้ว นางก็ยังคิดว่าตอนนี้มิใช่โอกาสดีนักสำหรับ “เกี้ยวพาราสี”