กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ไม่มีเก้าอี้จริง ๆ หรือ?”
ทันทีที่เฉินหยวนจื่อก้าวเข้าไป นางก็ถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย
ภายในตำหนักบรรทมกว้างใหญ่ กลับมีเพียงเตียง 1 หลังเท่านั้นหรือ?!
นางหันไปมองหลี่มู่จิ้น...
แสงจันทราสลัวจาง ภายในตำหนักบรรทมที่ยังมิได้จุดตะเกียงโล่งกว้างจนแทบจะเย็นเยียบเงียบเหงา ส่วนหลี่มู่จิ้นยืนกอดอกมองนางด้วยสีหน้าลุ่มลึก คล้ายกำลังบอกว่า เห็นหรือไม่ เช่นนี้ก็มีแต่ต้องนอนคุยกันบนเตียงแล้วกระมัง?
เฉินหยวนจื่อเม้มริมฝีปาก แววประหม่าบางเบายิ่งวูบผ่านก้นบึ้งดวงตา
นางกระแอมเบา ๆ ครั้งหนึ่ง “ได้” กล่าวจบก็ยกเท้าเดินไปยังเตียงของเขา