ตอนที่ 137 พรุ่งนี้เช้าค่อยกลับ

เมื่อเฉินหยวนจื่อกล่าวจบ ตู้หย่างก็เหลือบตาขึ้นอย่างรวดเร็ว แล้วหลุบลงอย่างรวดเร็วเช่นกัน

ไม่มีความตกใจสงสัย ไม่มีแววใคร่ค้นหาคำตอบ จากนั้นเขาก็หลุบเปลือกตาลงเล็กน้อย สายตากลับไปทอดมองพื้นเบื้องหน้าตนห่างออกไปครึ่งก้าวอีกครั้ง

“บ่าวเข้าใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

เป็นดังที่ไทเฮาตรัสไว้ ในพระราชวังแห่งนี้ สิ่งที่มีอยู่ไม่ขาดแคลนที่สุดก็คือคนฉลาด ตั้งแต่เจ้านายผู้สูงศักดิ์ลงไปจนถึงขันทีและนางกำนัล ทุกคนต่างมีกฎเกณฑ์ในการเอาตัวรอดของตนเอง