ตอนที่ 109 ผู้ชำนาญหมาก

จวนอ๋องผิง

สายฝนโปรยปรายเปียกเสื้อผ้าของหลี่มู่จิ้นไปกว่าครึ่ง ขณะที่สาวใช้ในจวนอ๋องผิงถืออาภรณ์สะอาดเข้ามา หลี่ถานก็เดินตามเข้ามาข้างหลังด้วย

ราตรีดึกแล้ว หลี่ถานเห็นเขาดูเหม่อลอยก็อดถอนหายใจไม่ได้ ผายมือให้สาวใช้วางอาภรณ์ลงแล้วออกไป

เขาไม่เห็นด้วยที่หลี่มู่จิ้นเอาแต่คิดถึง “เรื่องชู้สาวระหว่างชายหญิง” อยู่ทั้งวัน แต่นางเฉินหยวนจื่อผู้นั้นถึงกับกล้าขัดเสด็จพ่อเพราะเขา บัดนี้ถูกกักบริเวณ หลี่มู่จิ้นก็ยังจะไปให้ได้ หลี่ถานก็จนใจจริง ๆ

“เป็นอย่างไรบ้าง เจ้าได้พบนางแล้วหรือ”

หลี่มู่จิ้นพยักหน้า

ตลอดทางที่เขากลับมา ในหัวมีแต่คำว่า “ชอบเจ้า” ของเฉินหยวนจื่อ ส่วนหลังจากนั้นนางพูดอะไรบ้าง เขากลับจำไม่ได้แม้แต่ประโยคเดียว