กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉินหยวนจื่อเอ่ยอย่างจนใจ “พ่อ หรือว่าเรามาพูดเรื่องเป็นเรื่องกันดีกว่า?”
เฉินเหยาจือ: นี่ไม่ใช่เรื่องเป็นเรื่องหรือ?
“.....งั้นเจ้าก็พูดมาเถิด เจ้าเสนอความคิดนี้แก่ไทเฮาเพื่ออะไรกันแน่?”
“ศัตรูวันนี้ สหายวันพรุ่งนี้ พ่อ ท่านอย่าลืมว่าในวังยังมีองค์ชายอีกสองพระองค์...”
เฉินเหยาจือมองบุตรสาวแวบหนึ่ง “พวกเขา...เกี่ยวอันใดกับการที่องค์ชายสองกลับวัง?”
เฉินหยวนจื่อกะพริบตา “ท่านคิดว่าองค์ชายสี่กับองค์ชายหกไร้ความหวังโดยสิ้นเชิงหรือ?”
“........”
เฉินเหยาจือเม้มริมฝีปาก กดเสียงลงเล็กน้อย “เสี่ยวจื่อ..ถ้าพวกเขาไม่กลายเป็นบันไดเหยียบของผู้อื่นก็ดีนักแล้ว...”