กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ราตรีสงัด ภายในตำหนักเจาหัวได้เก็บเทียนไขออกไปเสียส่วนใหญ่แล้ว ยามนี้เหลือเพียงแสงอัคคีไม่กี่ดวงที่สลัวไม่แจ่มชัดในตำหนักบรรทมของกุ้ยเฟยจ้าว..
แสงอัคคีสว่างบ้างมืดบ้าง ในกระจกทองแดงเพียงเห็นได้บ้างว่านางมีสีหน้าตกตะลึงงัน
นางกำนัลใหญ่เฉินเซียงกำลังเบามือถอดเครื่องประดับมณีออกจากผมให้กุ้ยเฟยจ้าว พลันได้ยินเจ้านายเอ่ยขึ้นว่า “เฉินเซียง เจ้าว่าคดีนี้...แปลกประหลาดเกินไปหรือไม่”
เฉินเซียงเม้มริมฝีปาก เอ่ยเสียงเบาว่า “พระนาง หมายความว่า...ฝ่าบาทมิได้ลงโทษ...องค์ชายห้าหรือ”