กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉินหยวนจื่อประคองหีบเดินกลับไปยังโถงข้าง เสิ่นหรงเห็นนางปลอดภัยดีก็ค่อย ๆ โล่งใจเล็กน้อย
โถงข้างมีผู้คนมากและมีสายตาจับจ้อง เสิ่นหรงจึงถามมากไม่ได้ ทำได้เพียงใช้สายตาส่งสัญญาณให้นางรีบนั่งลง
เฉินหยวนจื่อเดินไปนั่งยังที่นั่งว่างข้างเหลียงฉืออิง พอนั่งลงได้มั่นคง เหลียงฉืออิงก็รีบยัดกระดาษม้วนเล็กหนึ่งม้วนเข้าไปในกลางฝ่ามือของนางอย่างรวดเร็ว
เฉินหยวนจื่อเก็บกระดาษม้วนเข้าในแขนเสื้อ แล้วคลี่ออกกวาดตามองอย่างรวดเร็ว
เป็นเช่นนั้นจริง ๆ
นางจึงคิดว่าทำไมรายชื่องานเลี้ยงในวังจึงมีชื่อของเหลียงฉืออิงและชื่อของนางปรากฏอยู่ ผ่านเหตุการณ์เมื่อครู่ต่อหน้าไทเฮาครั้งหนึ่ง บวกกับกระดาษม้วนแผ่นนี้ที่เหลียงฉืออิงได้รับ ทุกสิ่งก็กระจ่างชัด
อิ่นซื่อและหลี่เซียว