กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
กุ้ยเฟยว่านริมฝีปากโค้งขึ้นเล็กน้อย นางเข้าใกล้ไทเฮาอย่างสนิทสนม พลางยิ้มกล่าว “เสด็จแม่ ท่านดูเถิด เด็กคนนี้คำนับได้มั่นคงเรียบร้อย ดูเป็นระเบียบกว่าคุณหนูบ้านสามัญเสียอีก”
ไทเฮาพยักพระพักตร์ตามคำนั้น “ไม่เลว เป็นเด็กว่านอนสอนง่ายจริง ๆ เข้ามาใกล้ ๆ ให้ข้าดูให้ถี่ถ้วน”
เฉินหยวนจื่อก้าวขึ้นหน้าตามคำ
“อืม รูปร่างหน้าตาดี อายุเท่าไรแล้ว?”
“กราบทูลไทเฮา พอเข้าฤดูใบไม้ร่วงก็สิบห้าปีแล้ว”
“โอ้ อายุนี้ดีนัก” กุ้ยเฟยว่านยิ้มหวาน “ที่บ้านได้กำหนดคู่ครองให้เจ้าแล้วหรือยัง?”
กุ้ยเฟยจ้าวเอ่ยรับอย่างเรียบ ๆ “การแต่งงานของหญิงสาวย่อมเป็นเรื่องที่บิดามารดาและผู้ใหญ่จัดการตัดสินมาแต่ไหนแต่ไร น้องถามเช่นนี้ จะให้คุณหนูเฉินตอบอย่างไร?”