ตอนที่ 92 เหลียงฉืออิง

วันที่สองของการล่าสัตว์ฤดูใบไม้ผลิ

ณ มุมตะวันออกเฉียงใต้ของภูเขาจ้าง มีผืนป่าแห่งหนึ่งซึ่งค่อนข้างห่างไกลผู้คน

ตลอดทางที่เหลียงฉืออิงเดินมา ใจของนางสั่นสะท้าน ชิงซิ่งอยากปลอบสักสองสามคำ แต่ตนเองก็หวาดกลัวและตื่นเต้นยิ่งนัก

นี่เป็นครั้งแรกที่เหลียงฉืออิงได้พบชายใดตามลำพัง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าอีกฝ่ายยังเป็นหนิงอ๋อง

มือเท้าของนางเย็นชา ใจเต้นดั่งกลองศึก ทั้งร่างแข็งทื่อก้มศีรษะ แม้เสียงหายใจแรงขึ้นเล็กน้อยก็ไม่กล้าเปล่งออกมา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเงยหน้าขึ้นมองหนิงอ๋อง

ป่าเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมพัดผ่านใบไม้แผ่วซู่ ในหางตาของเหลียงฉืออิงปรากฏปลายรองเท้าหุ้มข้อผ้าไหมคู่หนึ่ง

ต่อมา กลิ่นหอมจาง ๆ ชนิดหนึ่งก็ฟุ้งกระจายไปทั่วกายนาง