ตอนที่ 83 เขตล่าสัตว์ภูเขาจ้าง 3

เฉินหยวนจื่อชำเลืองมองมารดาครั้งหนึ่ง ชะงักอยู่ครู่หนึ่ง แล้วมิได้เอ่ยวาจา

นางรู้ดียิ่งว่าอิ่นซื่อทิ้งนางไว้ด้วยเหตุใด แน่นอนมิใช่เพราะ “ชอบอกชอบใจ” หรือเพียง “พูดกันสักสองสามคำ” ง่าย ๆ อย่างนั้น เบื้องหลังดวงตาที่เรียบนิ่งไร้ระลอกคู่นั้น ซ่อนไว้ซึ่งการพิจารณาและไต่สวน

จิตใจของนางเป็นเช่นไร จุดยืนเป็นเช่นไร นางเป็นคนโง่ที่พอจะฉวยประโยชน์ได้หรือไม่ หรือว่าอาจกลายเป็นอุปสรรคต่อจวนมหาเสนาบดี

ฉะนั้นเฉินหยวนจื่อจึงมิได้แสดงสิ่งใดออกมาทั้งสิ้น เรียกให้มาก็มา เรียกให้นั่งก็นั่ง แม้แต่มารดาไม่มา นางก็สามารถอยู่ต่อไปจนกว่าพวกนางจะ “ไล่” นางไป

อย่างไรก็ดี การเข้าสมาคมกับบรรดาสตรีในตระกูลนั้น แต่เดิมก็คือสิ่งที่ทำทุกวี่วันตลอดสิบปีที่นางดำรงตำแหน่งฮองเฮา