กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉินหยวนจื่อชำเลืองมองคนจากจวนตระกูลเฉินที่ตามมาเพื่อตามหานาง ประมาณหกเจ็ดคน ล้วนเป็นคนสนิทของเฉินเหยาจือและเฉินสู่จือ จึงเพิ่งระลึกถึงเหตุการณ์คราวก่อนที่นางออกมาจากในภูเขา ดูเหมือนจะเป็นเช่นนี้ หลี่มู่จิ้นยืนอยู่ไกลที่ปากภูเขา ส่วนนางไม่อาจสนใจเขาได้แล้ว นางยกชายกระโปรงวิ่งร้องไห้ไปหาญาติ พอหันกลับไป หลี่มู่จิ้นก็หายไปเสียแล้ว..
นางกล่าวว่านางพบคุณชายน้อยผู้บาดเจ็บคนหนึ่งบนภูเขา เขาเป็นผู้นำทางให้นางออกมา แต่ท่านพ่อและอารองไม่ได้ถามสักคำ แม้แต่คำขอบคุณสักประโยคก็ไม่เคยเอ่ย คิดว่าตอนนั้นในใจพวกเขาคงแจ่มแจ้งอย่างยิ่งว่า คุณชายน้อยที่เฉินหยวนจื่อพูดถึงนั้นต้องเป็นองค์ชายเจ็ดอย่างแน่นอน