ตอนที่019

รถม้าควบทะยานไปตลอดทาง บนถนนหลวงผู้คนและต้นไม้ถอยร่นไปเบื้องหลังอย่างรวดเร็ว

แม้จะเป็นเช่นนั้น หลี่อวิ๋นชิงก็ยังไม่รู้สึกถึงแรงกระแทกอันรุนแรงแต่อย่างใด

ไม่นานนัก นางก็มองเห็นเทือกเขาที่ปกคลุมด้วยสีแดงผืนหนึ่ง ราวกับมังกรเพลิงที่นอนหมอบอยู่บนผืนแผ่นดิน ทอดยาวไปจนถึงขอบฟ้า แทบมองไม่เห็นจุดสิ้นสุด

"ตึง!"

เสียงระฆังยามเช้าอันกังวาน แม้จะห่างออกไปหลายลี้ แต่ก็ยังคงได้ยินชัดเจนเข้ามาราวกับอยู่ใกล้

นั่นคือวัดหลานซานบนภูเขาหลานซาน ที่ตั้งอยู่บริเวณไหล่เขา มักจะมีฮูหยินและคุณหนูภายในเมืองเดินทางมาสักการะพระพุทธรูปอยู่เสมอ

แม้ในวันนี้ หลี่อวิ๋นชิงก็ยังคงเห็นว่า มีรถม้าจำนวนมากมุ่งหน้าไปยังอารามหลานซาน

ยามที่มองหลี่อวิ๋นชิงชื่นชมทัศนียภาพนอกรถม้าอย่างตั้งใจ ขณะที่แพขนตากะพริบไหว แววตาฉายแววพิศวงอยู่เป็นนิจ

เจียงอวี้ก็ไม่ได้เอ่ยปากรบกวนอีก เพียงแต่ดวงคู่นั้นมักจะทอดมองไปยังร่างของหลี่อวิ๋นชิงโดยตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจอยู่เสมอ