ตอนที่018

ยามเช้าตรู่

หลี่อวิ๋นชิงลุกขึ้นยืน เมื่อเห็นรอยแดงบนผิวหนังล้วนเลือนหายไปภายใต้การหล่อเลี้ยงของลมปราณโลหิตที่ก่อตัวขึ้นใหม่ นางจึงค่อยโล่งอกขึ้นมาเล็กน้อย

หากไปตามนัดด้วยสภาพที่มีรอยแดงอยู่ทั่วตัว เกรงว่าจะก่อให้เกิดความเข้าใจผิดที่ไม่จำเป็นเอาได้

หลังล้างหน้าบ้วนปากและฝึกหมัดหมิงอวี้อีกรอบ นางจึงค่อยเดินเข้าห้องโถงเพื่อรับประทานอาหารเช้า

"เดี๋ยวเจียงอวี้จะขับรถม้ามารับเจ้าเอง!"

บนโต๊ะอาหาร หลี่เหยียนซงเอ่ยขึ้นเบาๆ เมื่อเห็นว่าหลี่อวิ๋นชิงไม่ได้แสดงท่าทีต่อต้าน เขาก็พลอยโล่งอกไปเปลาะหนึ่ง

ไม่รู้เพราะเหตุใด นับตั้งแต่หลี่อวิ๋นชิงตอบรับการสู่ขอของตระกูลเจียง ในใจของเขากลับรู้สึกร้อนตัวและมีความมั่นใจไม่พออยู่เสมอ

น้องสาวตัวน้อยที่เลี้ยงดูมาในอุ้งมือตั้งแต่เด็ก บัดนี้เขากลับรู้สึกทำตัวไม่ถูกว่าจะเผชิญหน้ากับนางอย่างไรดี

"อืม!" หลี่อวิ๋นชิงพยักหน้า เมื่อไม่เห็นเงาร่างของพี่ชาย จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามว่า "พี่ใหญ่เล่า?"