ตอนที่016

ณ เรือนหลังเล็กในเขตชั้นใน

"เจียงอวี้ เจ้าอยู่ที่นี่กับข้ามาสองวันแล้ว วันนี้เป็นวันเทศกาลพบหน้า ไม่กลับไปหรือไร?"

ใต้ร่มเงาไม้ในลานบ้าน บุรุษผู้หนึ่งซึ่งมีอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเจียงอวี้เอ่ยขึ้นอย่างจนปัญญา "สุราดีของข้าถูกเจ้าผลาญจนหมดสิ้นแล้ว"

ไม่ไกลออกไป เจียงอวี้ในชุดแพรพรรณนั่งตะลึงงันอยู่บนพื้น ข้างกายยังมีไหสุราที่ล้มคว่ำอยู่อีกโหลกว่าใบ

กลิ่นสุราเข้มข้นฟุ้งกระจาย

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น แววตาที่เหม่อลอยของเจียงอวี้ก็ค่อย ๆ ได้สติกลับมาเล็กน้อย

เขามองสหายสนิทอย่างหลินยา เอ่ยถามขึ้นว่า "ข้าทำผิดหรือ? ไม่ควรบีบบังคับนางเช่นนั้น?"

เมื่อนึกถึงคำพูด 'เพื่อตระกูล' ของหลี่อวิ๋นชิงแล้ว ในใจของเจียงอวี้ก็เต็มไปด้วยความอึดอัดหดหู่

เขาไม่รู้เลยว่าการกระทำของตน กลับสร้างความหนักใจให้อีกฝ่ายถึงเพียงนี้

หากรู้ล่วงหน้าตั้งแต่แรก เขาก็คงห้ามปรามบิดาและไม่ไปสู่ขอแล้ว