ตอนที่015

"เจ้าเคยนึกเสียใจหรือไม่?"

คุณยายกุ้ยมาปรากฏกายอยู่ข้างกายหลี่อวิ๋นชิงตั้งแต่เมื่อใดไม่มีผู้ใดล่วงรู้ ไร้ซึ่งซุ่มเสียง นางทอดมองเจียงอวี้ที่เดินจากไปอย่างเหม่อลอย

หลี่อวิ๋นชิงชะงักไปเล็กน้อย น้ำเสียงยังคงราบเรียบไร้คลื่นอารมณ์:"ไม่เคย"

คำพูดเหล่านั้นล้วนเป็นสิ่งที่นางคิดอยู่ในใจ เมื่อเอ่ยออกไปแล้วก็คือได้ยินแล้ว

ในวันหน้า นางย่อมต้องถอนหมั้นหมายนี้ การให้เจียงอวี้ได้ยินเสียแต่เน้น จะได้ไม่ต้องแบกความหวังไว้ เมื่อไม่มีความหวัง ในภายภาคหน้าก็ย่อมไม่เกิดความสิ้นหวังอันใหญ่หลวง

ยามได้ยินวาจาที่ราบเรียบ สงบแต่มั่นคงของหลี่อวิ๋นชิง คุณยายกุ้ยจึงเอ่ยขึ้นอีกราชา:"เจ้าเคยมีความแค้นเคืองหรือไม่?"

หลี่อวิ๋นชิงหันหน้าไปมองคุณยายกุ้ยที่ดูเศร้าสลด พลันเข้าใจความหมายในวาจานั้นทันที

นี่คือการถามว่าวงศ์ตระกูลปฏิบัติต่อตนเองเช่นนี้ ตนเคยมีความแค้นเคืองต่อพวกเขาหรือไม่?

"ไม่เคย!" หลี่อวิ๋นชิงตอบกลับด้วยน้ำเสียงสงบ เอ่ยว่า:"ข้ารู้สึกโชคดีเหลือเกินที่ได้เกิดมาในตระกูลเช่นนี้"